​​

Brainspotting is een vorm van therapie die ervan uitgaat dat waar je naar kijkt, bepaalt hoe je je voelt.

​

Stel je voor dat je brein een enorme archiefkast is. Sommige moeilijke herinneringen of trauma's liggen niet netjes opgeborgen, maar zitten ergens "vast" in je systeem. Je kunt er met praten vaak niet goed bij, omdat ze zijn opgeslagen in de diepere, emotionele delen van je hersenen.

​

Zo werkt het:

1. De oogpositie: Ik help je als therapeut om een specifiek punt te vinden waar je met je ogen naar kijkt (de oogpositie of 'brainspot'). We bepalen een punt waar je de herinnering of de spanning in je lichaam het sterkst voelt. Het is ook mogelijk om een rustpunt vast te leggen. De oogpositie is je ankerpunt.
    

2. De verbinding: Door je ogen op dat punt te houden, maak je direct contact met de plek in je hersenen waar de blokkade zit. Het is alsof je een zaklamp schijnt op een donker hoekje in je brein, of zoals je met een zaklamp zou duiken naar de diepte van de zee (terwijl je met praten eerder op de oppervlakte blijft). 
    

3. Verwerking: Terwijl je naar dat punt kijkt, geef je je brein de kans om de blokkade zelf "op te lossen" of te verwerken. Je hoeft er niet veel over te praten; je lichaam en brein doen het zware werk. Je zelfhelend vermogen wordt aangesproken en ruimt als het ware de 'rommel' op de bodem van de zee op. 
    

In het kort: Brainspotting helpt je om pijnlijke ervaringen te verwerken door simpelweg de juiste kijkrichting te vinden, waardoor je zenuwstelsel weer tot rust kan komen.